Bevel om het grondgebied te verlaten (BGV): wat het betekent en hoe je erop reageert

Een bevel om het grondgebied te verlaten (BGV) is een beslissing van de Dienst Vreemdelingenzaken die je opdraagt om België binnen een bepaalde termijn te verlaten. Je krijgt zo’n bevel wanneer je niet (langer) gemachtigd bent tot een verblijf van meer dan drie maanden (art. 7 Verblijfswet). Een BGV is ingrijpend, maar niet altijd het laatste woord: je kan er beroep tegen instellen. Hieronder lees je wanneer een BGV mag, welke termijn geldt en hoe je reageert.

Wat is een BGV?

Het BGV steunt op art. 7 van de Verblijfswet (de wet van 15 december 1980). De minister of zijn gemachtigde kan — en in bepaalde gevallen moet — een bevel geven aan de vreemdeling die “noch gemachtigd noch toegelaten is tot een verblijf van meer dan drie maanden”.

Het onderscheid tussen “kan” en “moet” is belangrijk: voor sommige gronden heeft de overheid beoordelingsvrijheid, voor andere is het BGV verplicht.

Bron: art. 7 Verblijfswet.

De gronden voor een BGV

Art. 7 Verblijfswet somt de mogelijke gronden op. De belangrijkste in de praktijk:

• je verblijft zonder de vereiste documenten (1°);
• je verblijft langer dan de toegestane termijn (2°);
• je wordt geacht de openbare orde of nationale veiligheid te kunnen schaden (3°);
• je beschikt over onvoldoende bestaansmiddelen (6°);
• je werkt als zelfstandige of werknemer zonder de vereiste machtiging (8°);
• je werd minder dan tien jaar geleden teruggewezen of uitgezet (11°);
• je maakt het voorwerp uit van een inreisverbod dat niet is opgeheven (12°);
• er is een beslissing die je verblijf weigert of beëindigt (13°).

Bron: art. 7 Verblijfswet.

Motivering en termijn

Het BGV moet vermelden welke bepaling van art. 7 werd toegepast (art. 8 Verblijfswet). Zo weet je op welke grond de overheid zich baseert — cruciaal om een beroep te onderbouwen.

Het bevel bepaalt ook een termijn om te vertrekken. Vaak is dat dertig dagen, maar de termijn kan korter zijn of het vertrek kan onmiddellijk worden gevraagd, onder meer bij een risico op onderduiken of gevaar voor de openbare orde. Vertrek je niet vrijwillig, dan kan de overheid overgaan tot gedwongen terugleiding naar de grens en, indien nodig, tot vasthouding in een gesloten centrum, binnen de wettelijke maximumtermijnen (art. 7 Verblijfswet).

Bron: art. 7 en 8 Verblijfswet.

Hoe vecht je een BGV aan?

Een BGV is een administratieve beslissing waartegen je beroep kan instellen bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RvV):

• Een beroep tot nietigverklaring binnen dertig dagen na de kennisgeving van het bevel.
• Bij hoogdringendheid (een nakende verwijdering) een vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, met heel korte termijnen.

Omdat de termijnen kort zijn en de gevolgen zwaar, is snel handelen essentieel. Een advocaat vreemdelingenrecht kan beoordelen of het BGV correct gemotiveerd is en of er procedurefouten of humanitaire elementen (gezinsleven, medische situatie) spelen.

Praktisch: wat doe je best?

1. Noteer de datum van kennisgeving — de beroepstermijn begint dan te lopen.
2. Lees welke grond (art. 7-nummer) werd toegepast; dat bepaalt je verweer.
3. Verzamel bewijs van je verblijfssituatie, gezinsleven of medische toestand.
4. Contacteer meteen een advocaat vreemdelingenrecht — wacht niet tot de termijn bijna verstreken is.

Wanneer schakel je best een advocaat in?

Laat je bijstaan wanneer:

• je een BGV ontving en de termijn loopt;
• je een gedwongen verwijdering of vasthouding vreest;
• er een inreisverbod aan gekoppeld is;
• je meent dat het bevel je gezinsleven of andere grondrechten schendt.

Kreeg je een bevel om het grondgebied te verlaten? Beschrijf je situatie in enkele zinnen en laat je gratis en vrijblijvend matchen met een advocaat vreemdelingenrecht in jouw buurt. → Beschrijf je zaak

---

Aan deze algemene informatie kunnen geen rechten worden ontleend; ze vervangt geen juridisch advies over jouw concrete dossier. Het contacteren van een advocaat via dit platform doet geen advocaat-cliëntrelatie ontstaan.